Penghuni bilik
Dari Kampar pindah Simpang Pulai.Time tu baru umur 3 tahun.Seronoklah pindah rumah baru.Yelah,besar lepastu dua tingkat pula tu.Tapi,walaupun dah bertahun duduk kat rumah tu,ada satu bilik ni sampai sekarang tak berani nak masuk.Bilik tu bilik hujung sekali.Sekarang bilik tu dah jadi tempat simpan barang papa.Papa selalulah pasang ayat ruqyah dalam bilik tu sebab dia pon takut.
Satu hari ni,Papa suruh najah dengan kakak tolong ambilkan barang dia dalam bilik tu.Kitorang pon memang gaduhlah sebab masing-masing taknak pergi bilik tu.Akhir sekali,dua2 kena marah.Najah dengan kakak pon pergilah bilik tu sama-sama.Bila nak masuk bilik tu kipas dengan lampu terbuka.Time tu dah cuak dah.Tapi rasa selamat sebab Papa tengah pasang zikir.
Masalahnya,barang Papa tu tak jumpa-jumpa.Tengah nak cari tu tiba2 kaset zikir ayah pasang tu tersekat-sekat.Time tu tengah baca 'lailahaillallah' dekat kaset tu.Tapi,tersekat dia lain macam.Bunyi dia jadi 'la la la la la la la la lailahaillallah'.Tiba2 time tu juga lampu dengan kipas terpadam.Time tu dah malam tau bukannya siang.Memang gelap gelitalah ceritanya.Kakak pon cakap 'Buka lampu tu balik'.Bila Najah nak tekan suis lampu tu,najah nampak ada budak kecil duduk kat sebelah najah.
Najah rasa mungkin najah yang salah nampak.Bila buka lampu tengok dah takde dah budak tu.Tiba2 lampu tu jadi rosak.Kejap buka,kejap tutup.Kaset tersekat-sekat.Najah pon cabut plug kaset tu.Sebab ingatkan rosak.Tak lama lepas tu,kaset tu hidup balik,'la la la la la la la la lailahaillallah'.Najah dengan kakak pon tolak-menolok sebab nak keluar dari bilik tu.
Tapi,malangnya kakak lari dulu lepastu dia tutup pintu.Tinggallah najah sorang2 dalam bilik tu.Bila najah nak buka balik pintu,dah tak boleh.Sedangkan,kakak tak kunci pon.Memang menangis teriak nak buka pintu.Tiba ada air jatuh kat pipi najah.Najah tengok kat atas,nampak budak kecil tu tengah tergantung kat kipas yang tengah pusing perlahan2.Tak ada walau sehelai benang pon atas badan budak tu.Najah tak nampak muka dia sebab dia tunduk je.Tiba2 dia angkat perlahan2 muka dia.Sambil2 senyum,dia cakap 'Jom main sama2'.Najah rasa takut sangat time tu.Menjerit2 panggil Papa.
Najah sedar2,dah ada atas katil dah.Rupanya najah pengsan.Tapi,memang orang yang duduk Kat kawasan rumah tu cakap selalu nampak budak kecil kat rumah tu.Najah ingat benda ni sampai sekarang.Walaupun dah lama berlaku,tapi rasa macam baru semalam jadi.
Satu hari ni,Papa suruh najah dengan kakak tolong ambilkan barang dia dalam bilik tu.Kitorang pon memang gaduhlah sebab masing-masing taknak pergi bilik tu.Akhir sekali,dua2 kena marah.Najah dengan kakak pon pergilah bilik tu sama-sama.Bila nak masuk bilik tu kipas dengan lampu terbuka.Time tu dah cuak dah.Tapi rasa selamat sebab Papa tengah pasang zikir.
Masalahnya,barang Papa tu tak jumpa-jumpa.Tengah nak cari tu tiba2 kaset zikir ayah pasang tu tersekat-sekat.Time tu tengah baca 'lailahaillallah' dekat kaset tu.Tapi,tersekat dia lain macam.Bunyi dia jadi 'la la la la la la la la lailahaillallah'.Tiba2 time tu juga lampu dengan kipas terpadam.Time tu dah malam tau bukannya siang.Memang gelap gelitalah ceritanya.Kakak pon cakap 'Buka lampu tu balik'.Bila Najah nak tekan suis lampu tu,najah nampak ada budak kecil duduk kat sebelah najah.
Najah rasa mungkin najah yang salah nampak.Bila buka lampu tengok dah takde dah budak tu.Tiba2 lampu tu jadi rosak.Kejap buka,kejap tutup.Kaset tersekat-sekat.Najah pon cabut plug kaset tu.Sebab ingatkan rosak.Tak lama lepas tu,kaset tu hidup balik,'la la la la la la la la lailahaillallah'.Najah dengan kakak pon tolak-menolok sebab nak keluar dari bilik tu.
Tapi,malangnya kakak lari dulu lepastu dia tutup pintu.Tinggallah najah sorang2 dalam bilik tu.Bila najah nak buka balik pintu,dah tak boleh.Sedangkan,kakak tak kunci pon.Memang menangis teriak nak buka pintu.Tiba ada air jatuh kat pipi najah.Najah tengok kat atas,nampak budak kecil tu tengah tergantung kat kipas yang tengah pusing perlahan2.Tak ada walau sehelai benang pon atas badan budak tu.Najah tak nampak muka dia sebab dia tunduk je.Tiba2 dia angkat perlahan2 muka dia.Sambil2 senyum,dia cakap 'Jom main sama2'.Najah rasa takut sangat time tu.Menjerit2 panggil Papa.
Najah sedar2,dah ada atas katil dah.Rupanya najah pengsan.Tapi,memang orang yang duduk Kat kawasan rumah tu cakap selalu nampak budak kecil kat rumah tu.Najah ingat benda ni sampai sekarang.Walaupun dah lama berlaku,tapi rasa macam baru semalam jadi.
Comments
Post a Comment